Με αφορμή μια Φθινοπωρινή Ισημερία


Με αφορμή την σημαντική ήμερα της Φθινοπωρινής Ισημερίας πολλά μας έρχονται στον νου. Εδώ θα ασχοληθούμε με μία όψη της ημέρας αυτής, που από μία εξωτερική ματιά θεωρείται η αρχή της φθοράς, αλλά από μία εσωτερική οπτική – ήδη από την αρχαιότητα – εθεωρείτο η αρχή του κύκλου της εσωτερικής αφομοίωσης, των εσωτερικών μαθητικών-μυητικών εργασιών. Από αυτή την οπτική κρατάει το ότι, στους χρόνους μας, όλα τα σχολεία ανοίγουν το Φθινόπωρο. Η φθορά, ο θάνατος ή η ζωή αρχίζει το Φθινόπωρο;

Κάθε στιγμή ζούμε και κάθε στιγμή πεθαίνουμε. Η μορφή που ήμασταν ένα δευτερόλεπτο πριν πέρασε, πέθανε. Άλλα κύτταρα ολοκληρώνουν τον κύκλο τους πολύ γρήγορα και άλλα αργά.

Περσεφόνη – Μουσείο Ηρακλείου

Ο θάνατος είναι φυσική διαδικασία κάθε μορφής. Ο χειρότερος θάνατος που θα πρέπει να αποφεύγουμε είναι το να γινόμαστε παρελθοντολάτρες. Αυτό συμβαίνει όταν ζούμε προσκολλημένοι σε μορφές του παρελθόντος. Τότε που κρατάμε ιδέες, απόψεις, συναισθήματα που έπαψαν να είναι αληθινά, χρήσιμα που έπαψαν να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, που ο χρόνος τους έληξε. Τότε η ζωή μειώνεται και αυξάνεται ο θάνατος.

Κάποιος, μικρός είχε μαύρα μαλλιά και τώρα έχει γκρίζα. Όταν μένει προσκολλημένος στο παρελθόν των μαύρων μαλλιών, είναι προσκολλημένος σε μία νεκρή, μία ληγμένη μορφή που δεν υπάρχει πλέον. Η συντήρηση μιας νεκρής μορφής, είναι χειρότερος θάνατος από την ίδια την λήξη, τον θάνατο της περιόδου που τα μαλλιά του ήταν μαύρα.

Φθινοπωρινό Τοπίο

Η περίοδος της Άνοιξης, της έναρξης ενός κύκλου δραστηριότητας, όταν βιωθεί με καθαρότητα, έχει ως φυσιολογική εξέλιξη το να νοιώθει κάποιος πλήρης και να επιζητεί την απόσυρση. Θα έχει ανάγκη την αφομοίωση της εμπειρίας, την αφομοίωση του καρπού της συνείδησης. Εάν δεν ακολουθηθεί η φάση της αφομοίωσης, αν δεν αποκομίσει κάποιος τον καρπό που εμπλουτίζει τη συνείδηση, μετατρέπεται σε ζωντανό νεκρό. Πέφτει στην απληστία του βιώματος της εμπειρίας ως αυτοσκοπού και χωρίς αναζήτηση του ψυχικού οφέλους, καταντώντας υπερφίαλος, επιφανειακός, υλιστικός.

Η Ιερή Τελετουργία της Απόσυρσης για Αφομοίωση και εξαγωγή Συνειδητότητας εκκινεί επίσημα στην Φθινοπωρινή Ισημερία και κορυφώνεται στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο. Τότε θα κριθούμε αν ο προηγούμενος κύκλος ακολουθήθηκε σωστά, και αν αποκομίσαμε το ψιχίο συνειδητότητας, το περιεχόμενο στην εμπειρία του κύκλου που μόλις πέρασε. Σημειωτέον ότι το βίωμα της φθινοπωρινής ισημερίας, υπάρχει κάθε στιγμή και αυτό εξαρτάται από τους μικρότερους ή μεγαλύτερους κύκλους ζωής στους οποίους συμμετέχουμε με διάφορους τρόπους. Ας δούμε ένα παράδειγμα από την καθημερινότητα μας.

Όταν τρώμε ένα φρούτο, αρχίζει ο καταβολισμός της τροφής, η συνεχής διάσπαση της τροφής στα μικρότερα στοιχεία που μπορούν να είναι χρήσιμα και μπορούν να αφομοιωθούν από τον οργανισμό μας στην φάση του αναβολισμού.

Ο καταβολισμός των τροφών επιτελείται κάτω από την ιδιοσυγκρασία και επίβλεψη του Κρόνου. Σημειώνουμε ότι ο Κρόνος είναι ο Ιεραρχικός κυβερνήτης του Ζυγού, του ζωδίου στο οποίο εκκινεί η Φθινοπωρινή Ισημερία, που αρχίζει το Φθινόπωρο.

Η διαδικασία της αφομοίωσης, του αναβολισμού, υλοποιείται κάτω από τις επιδράσεις του πλανήτη Αφροδίτη. Η διαδικασία της αφομοίωσης θα ολοκληρωθεί στο Χειμερινό Ηλιοστάσιο, που εκκινεί στο ζώδιο του Αιγόκερου. Η Αφροδίτη, δε, είναι ο Ιεραρχικός κυβερνήτης του Αιγόκερου.

Δήμητρα-Περσεφόνη

Βλέπουμε με αυτό το παράδειγμα ότι η παραμικρή λεπτομέρεια της καθημερινής μας ζωής, ξεπερνάει σε ιερότητα κάθε φαντασία! Να θυμόμαστε ότι οι Ιεραρχικοί κυβερνήτες είναι οι αρχετυπικοί, οι πνευματικοί κυβερνήτες των ζωδίων. Αν διαλογιστούμε πάνω σε αυτές τις απλές λειτουργίες θα λάβουμε κάποια γνώση του πως λειτουργούν οι Ιεραρχικοί κυβερνήτες των ζωδίων, που διδάσκει η Εσωτερική Αστρολογία.

Εύχομαι οι διαδικασίες της Κάθαρσης να επιτελούνται με επιμέλεια και αποφασιστικότητα από όλους μας, επιτρέποντας στην Ζωή και τον Θάνατο να επιτελούν το Διαρκές Έργο τους.